Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΟΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΟΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

Ρεπορτάζ εφημερίδων από την μεγάλη συγκέντρωση της κεντροαριστεράς

Γιάννης Βούλγαρης: Δεν είμαστε "ΠΑΣΟΚ και συνεργαζόμενοι", δεν είμαστε "ΔΗΜΑΡ και συνεργαζόμενοι" δεν είμαστε βενιζελικοί, κουβελικοί, σημιτικοί ή λυκουδικοί. Είμαστε πάνω απ' όλα ενεργοί πολίτες, που θέλουμε να βοηθήσουμε στην ανασυγκρότηση της παράταξης, το θεωρούμε χρέος μας.


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Εκδήλωση των 58 με εκπλήξεις από ΔΗΜΑΡ. Κατάμεστη ήταν η αίθουσα ίου Ακροπόλ, όπου πραγματοποιήθηκε χθες η πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση της κίνησης των 58 για την επανασύσταση της Κεντροαριστεράς.
Σε μια ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα και παρουσία του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη, του Ευ. Βενιζέλου και σύσσωμης σχεδόν της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ πραγματοποιήθηκε χθες η πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση της κίνησης των 58 για να την επανασύσταση της Κεντροαριστεράς. Από την παρουσία του κόσμου έκλεισε για αρκετή ώρα και η Ιπποκράτους μπροστά στο θέατρο Ακροπόλ , αλλά η έκπληξη μάλλον προέκυψε από τη μη αναμενόμενη παρουσία και ομιλία του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Γρ. Ψαριανού, καθώς ο κ. Φ. Κουβέλης έχει απορρίψει τη σύμπλευση με το εγχείρημα. Αφού είπε ξεκάθαρα ότι στηρίζει την κίνηση των 58, τόνισε ότι η πρωτοβουλία τους δεν αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ και τις φυλές του ή τη ΔΗΜΑΡ ένθερμη ή επιφυλακτική αλλά την πλειοψηφία των ελληνικού λαού. Διότι όπως πρόσθεσε ο κ. Ψαριανός, η σύμπραξη ταυ ευρύτερου χώρου της Κεντροαριστεράς, ή όπως αλλιώς τον ονομάζουμε , είναι απαραίτητη προκειμένου η χώρα να βγει από το σημερινό της αδιέξοδο. Η παρέμβαση του κ. Ψαριανού και η παρουσία του εκπροσώπου Τύπου της ΔΗΜΑΡ Ανδ. Παπαδόπουλου συγκέντρωσαν ευλόγως το ενδιαφέρον, καθώς και μόνον με την επιλογή τους να μετέχουν στην εκδήλωση δημιούργησαν στους παριστάμενους την ελπίδα ότι υπάρχει πιθανότητα η ΔΗΜΑΡ να μεταβάλει την έως τώρα αρνητικό στάση της έναντι των 58. Πολύ περισσότερο ενόψει του συνεδρίου της Αγ. Κωνσταντίνου που αρχίζει την Πέμπτη και στο οποίο είναι προφανές πλέον ότι οι κ. Ψαριανός και Παπαδόπουλος από κοινού με δεκάδες στελέχη που στηρίζουν την κίνηση των 58 και τον γραμματέα Σπ. Λυκούδη θα επιχειρήσουν να καταδείξουν στον κ. Κουβέλη ότι είναι εντελώς εσφαλμένη η επιλογή του να προχωρήσει μόνος του στον λεγόμενο τρίτο πόλο. Τούτο, άλλωστε, εμμέσως το έκανε ακόμη και ο κ.. Ευ. Βενιζέλος προσερχόμενος στη χθεσινή εκ δήλωση. Το ΠΑΣΟΚ , είπε, στηρίζει (τους 58) ανυπόκριτα, χωρίς μιζέριες, χωρίς ηγεμονισμούς, χωρίς κανέναν αποκλεισμό. Και τονίζοντας ότι ενόψει ευρωεκλογών όλοι μπορούμε να συστρατευθούμε στο μεγάλο ενιαίο ψηφοδέλτιο του ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού κόμματος , επί της ουσίας φωτογράφισε τον κ. Κουβέλη. Τη στόχευση της χθεσινής εκδήλωσης περιέγραψε o κεντρικός ομιλητής της κ. Γ. Βούλγαρης μέσα σε μία μόλις παράγραφο και καταχειροκροτήθηκε. Αφού χαρακτήρισε κραυγαλέα επανάληψη του παρελθόντος τη βεβιασμένη προσπάθεια ενίσχυσης του μικρού δικομματισμού Ν.Δ. ΣΥΡΙΖΑ , τόνισε: Δεν είμαστε "ΠΑΣΟΚ και συνεργαζόμενοι", δεν είμαστε "ΔΗΜΑΡ και συνεργαζόμενοι" δεν είμαστε βενιζελικοί, κουβελικοί, σημιτικοί ή λυκουδικοί. Είμαστε πάνω απ' όλα ενεργοί πολίτες, που θέλουμε να βοηθήσουμε στην ανασυγκρότηση της παράταξης, το θεωρούμε χρέος μας. Σημειώνεται τέλος και η χωροταξία που είχαν προνοήσει οι διοργανωτές για την εκδήλωση, καθώς ούτε ο κ. Σημίτης ούτε ο κ. Βενιζέλος κάθισαν στην πρώτη σειρά, ενώ και από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζητήθηκε να λάβουν θέσεις μέσα στα κοινό ακριβώς ως σημειολογικό επιλογή των 58 ότι το εγχείρημά τους είναι κομματικά ακηδεμόνευτο και ότι επιδιώκουν να συμβολίσουν ένα νέο ξεκίνημα του χώρου. Στην εκδήλωση μεταδόθηκαν μηνύματα των Μάρτιν Σουλτς και Χάνες Σβόμποντα.



Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Κάλεσμα σε ΠΑΣΟΚ & ΔΗΜΑΡ από τον Σταύρο Μπένο

Για τον “κακέκτυπο του δικομματισμού” που βιώνει η χώρα και για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς μίλησε στα “Χ.Ν”, το μέλος της Κίνησης των 58, Σταύρος Μπένος, υπογραμμίζοντας ότι επιδίωξη της πρωτοβουλίας είναι η από κοινού κάθοδος στις επερχόμενες ευρωεκλογές υπό την ομπρέλα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Παράλληλα, απηύθυνε από τα Χανιά κάλεσμα προς το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ.ΑΡ.
«Είναι σαν να έχουμε βάλει μια αυτοδέσμευση στον εαυτό μας, ότι τους θέλουμε όλους μαζί, δεν θέλουμε να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα πριν να είμαστε όλοι μαζί», σημείωσε, μεταξύ άλλων, και υποστήριξε ότι οι ιδεολογικές διαφορές της κίνησης με τους συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους είναι πολύ μικρότερες από ό,τι οι εσωτερικές διαφορές στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Παράλληλα, χαρακτήρισε το δίπολο μνημόνιο – αντιμνημόνιο «ψευτοδίλημμα» και πρόσθεσε ότι «το βάρος θα πρέπει να δοθεί στην επόμενη ημέρα, θέτοντας ως στόχο της κίνησης (που όπως είπε δεν φιλοδοξεί να γίνει κόμμα) τη διαμόρφωση ενός εθνικού σχεδίου εξόδου από την κρίση το οποίο θα συγκροτηθεί μαζί με την κοινωνία.

• Θέλω να ξεκινήσουμε από την ανάγκη που γέννησε την “Κίνηση των 58”. Σύμφωνα με το ιδρυτικό σας κείμενο αναφέρετε ότι υπάρχει ένα “κενό” στην κεντροαριστερά το οποίο προφανώς θεωρείτε ότι δεν μπορεί να καλυφθεί από τον παραδοσιακό εκφραστή της το ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε από τη ΔΗ.ΜΑΡ. Είναι έτσι;


Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

Το «Μετά» ---του Κυριάκου Πιερρακάκη

Αποτελεί κοινό μυστικό ότι στο ΠΑΣΟΚ είναι έντονος ο προβληματισμός για το πώς αυτό γίνεται να καταστήσει το στίγμα του διακριτό ενώ συμμετέχει σε μια κυβέρνηση μαζί με τον παραδοσιακό του πολιτικό αντίπαλο και με δεδομένες τις σκληρές δεσμεύσεις του προγράμματος προσαρμογής. Αυτή η συζήτηση φέρνει κατά νου – τηρουμένων φυσικά των αναλογιών – τις αγγλικές εκλογές του 1945.


Το 1940, στο πλαίσιο της προσπάθειας διάσωσης της Μ. Βρετανίας σχηματίστηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό το βαθιά Συντηρητικό Τσώρτσιλ. Αναπληρωτής του ανέλαβε ο ηγέτης των Εργατικών Άτλι, συμβολίζοντας τα εθνικά χαρακτηριστικά της προσπάθειας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Τσώρτσιλ δικαιώθηκε σε όλα τα επίπεδα. Λίγους μήνες μετά τη λήξη του πολέμου, ωστόσο, τις εκλογές δεν κέρδισε ο πατέρας της νίκης Τσώρτσιλ αλλά ο Εργατικός Άτλι – και αυτό επειδή το διακύβευμα των εκλογών δεν ήταν το ποιος θα διαχειριστεί τον πόλεμο, αλλά το ποιος θα διαχειριστεί την ειρήνη. Εν τέλει, ήταν η πρόταση των Εργατικών για οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους που απεδείχθη πιο κοντά στις προτιμήσεις των Βρετανών ψηφοφόρων.