Η ομιλία του Σταύρου Λιβαδά στο 2ο Συνέδριο της ΔΗΜΑΡ

Αντιλαμβάνομαι, πως είναι πολλοί αυτοί- δεν είμαι μόνον εγώ- που αναρωτιούνται: γιατί συγκλήθηκε, τώρα, αυτό το συνέδρι-ο; Γιατί, συγκλήθηκε έκτακτα, ενώ το τακτικό συνέδριο προβ-λέπονταν να γίνει μετά από ενάμισυ περίπου χρόνο; Γιατί, κληθήκαμε, τόσο εσπευσμένα, με συνοπτικές, αλλά και αμφισβητούμενης δημοκρατικότητας, διαδικασίες, να συζητήσουμε θέσεις, να επιλέξουμε αντιπροσώπους, να εκλέξουμε νέα ηγεσία; Ο διατιθέμενος χρόνος, λιγότερος από ένα μήνα, δεν επέτρεπε ούτε καν έκθεση των προτάσεων- μόνο το κείμενο των θέσεων υπερέβαινε τις 100 σελίδες. Πότε, λοιπόν, και υπό ποιές συνθήκες, μπορούσε να γίνει διακίνηση των απόψεων, να κατανοηθούν οι διαφορετικές προτάσεις, να γίνει ουσιαστική συζήτηση, να εκφραστούν τα μέλη, να διαμορφωθούν συνθέσεις, να εκλεγούν σύνεδροι, που να αντιπροσωπεύουν μια πολιτικά λειτουργούσα βάση;
Είναι, αλήθεια, βέβαια, πως το βάρος αυτών των ερωτημάτων σχετικοποιείται, όταν αυτή η προσυνεδριακή διαδικασία, του τύπου: ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε, αποτελεί απλώς μιαν υπερβολή, στη ζωή ενός κόμματος που επιμένει να λειτουργεί, με επίφαση δημοκρατικοφάνειας, στην πραγματικότητα, όμως, με εσωστρεφή, κλειστοφοβική, συγκεντρωτική, εμφανώς ανε-παρκή, αλλά και αντιδημοκρατική λειτουργία. Όταν λειτουργο-ύμε χωρίς καταστατικό, χωρίς γραπτές αποφάσεις, χωρίς θεσ-μοθετημένο έλεγχο και λογοδοσία. Όταν η ΕΕ επιτελεί επικυρω-τική και διεκπεραιωτική διαδικασία των ήδη παρμένων αποφά-σεων, όταν η ΚΕ αποτελεί, εν πολλοίς, τελετουργία και διαδι-κασία απολογισμού ήδη εκτελεσμένων πολιτικών πράξεων . Όταν οι μεγάλες και κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται, εν κρυπ-τώ, από ένα πολύ στενό κύκλο ανθρώπων, σε εξωθεσμικά όρ-γανα, με άτυπες διαδικασίες, με τη συμμετοχή περιστασιακών μυστικοσυμβούλων, επιλεγμένων κατάλληλα και κατά περίπτω-ση. Ακολουθούμε και εμείς διαδικασίες σαν αυτές που καταγ-γέλλουμε πως εφαρμόζει η κυβέρνηση,τύπου πράξεων νομοθε-τικού περιεχομένου: οι μεγάλες αποφάσεις πρώτα λαμβάνονται και υλοποιούνται και μετά επικυρώνονται θεσμικά.

Ισχυρή φιλοευρωπαϊκή δημοκρατική παράταξη ---του Σταύρου Λιβαδά

Το κείμενο των «58» δεν είναι «διακήρυξη δημιουργίας νέου κόμματος, αλλά έκκληση-πρόσκληση προς πολίτες, κόμματα, κινήσεις ...» του χώρου της Κεντροαριστεράς, για διάλογο και κοινή πορεία. Στο πλαίσιο που προτείνεται τα κόμματα διατηρούν την πολιτική και οργανωτική τους αυτονομία.

Το κείμενο δεν το υπογράφουν μόνον «ανένταχτοι» αλλά και άτομα που ανήκουν σε κόμματα και κινήσεις από όλο το φάσμα των δυνάμεων του χώρου. Η δική μου υπογραφή στο κείμενο (φαντάζομαι και των άλλων συντρόφων μου της ΔΗΜΑΡ που το συνυπογράφουν και των πολλών που με πολλούς τρόπους το στηρίζουν) απορρέει ως ανάγκη και καθήκον από τις ίδιες τις αρχές και τους στόχους του κόμματός μου ως «Αριστεράς της ευθύνης».

Μια ισχυρή φιλευρωπαϊκή δημοκρατική παράταξη είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτρέψει αυτή την καταστροφική προοπτική, ενώ αντίθετα μπορεί να επιβάλει το αναγκαίο κλίμα ενότητας και σύμπνοιας, ώστε να ανακάμψει η χώρα.

Το μετέωρο βήμα της Δημάρ

Ομιλία του μέλους της ΕΕ της ΔΗΜΑΡ Σταύρου Λιβαδά, στη συνεδρίαση της ΚΕ της 21/9/13


Τρείς μήνες πέρασαν από τη στιγμή που φύγαμε από την κυβέρνηση και, ως κόμμα, βιώνουμε δυο αλληλοτροφοδοτούμενες καταστάσεις. Η πρώτη συνίσταται στη σταθερή και εμφανή αποδοκιμασία του εκλογικού σώματος, για αυτή μας την επιλογή. Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια συνεχή πτώση των ποσοστών μας, ακόμη και κάτω από τα όρια εισόδου του κόμματος στη Βουλή. Όμως δεν είναι μόνο οι εν γένει ψηφοφόροι που δεν εγκρίνουν την επιλογή μας. Το κόμμα παρουσιάζει πολύ χαμηλή συσπείρωση των ψηφοφόρων του, λένε τα δεύτερα στοιχεία των δημοσκοπήσεων:τουτέστιν η πλειονότητα όσων μας ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές, θεωρώντας μεγάλο λάθος αυτή μας την επιλογή δηλώνει πως δεν θα μας ξαναψηφίσει. Το πολιτικό μας ακροατήριο, ο κόσμος που μας ανέβασε από το πολιτικό περιθώριο στο κέντρο της πολιτικής σκηνής, μας εγκαταλείπει.

Η δεύτερη πλευρά της τωρινής μας κατάστασης είναι η εμφανής έλλειψη πολιτικού σχεδίου και ταυτότητας. Οι ανεπαρκείς και αντιφατικές, (με συνεχείς ανακοινώσεις και δηλώσεις) εξηγήσεις μας, γιατί φύγαμε από την κυβέρνηση, ακολουθούνται από τις παλινωδίες μας στις προσπάθειες που κάνουμε να επαναπροσδιορίσουμε την ανάλυσή μας για το πρόβλημα της χώρας και την πολιτική μας πρόταση για τη διέξοδο από την κρίση.