Η κλεψύδρα του πολιτικού χρόνου / Γιάννης Βούλγαρης

«Η πρωτοβουλία των 58, όπως κι αν σχολιάστηκε, δηλαδή θετικά ή αρνητικά, αναποδογύρισε την πολιτική κλεψύδρα. Ο χρόνος για την ανασυγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού τρέχει και θα διατρέξει όλον τον πολιτικό χάρτη» («Το Βήμα», 20-10-2013). Με αυτή την παραστατική περιγραφή ο γραμματέας της ΔΗΜΑΡ Σπύρος Λυκούδης συνόψισε καίρια το ζήτημα που έθεσε η έκκληση - πρόσκληση των 58 για την ανασυγκρότηση της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, όπως επίσης και την απήχηση που είχε. Πολλοί έχουν θυμίσει ότι η συζήτηση για την «Κεντροαριστερά» εμφανιζόταν κατά καιρούς στην ημερήσια διάταξη της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Σωστά. Με μια μεγάλη όμως διαφορά. Τότε αφορούσε τον στρατηγικό προσανατολισμό και την πολιτική κουλτούρα ενός χώρου που ηγεμόνευε και εξέφραζε το μισό εκλογικό σώμα. Τώρα η συζήτηση περιλαμβάνει μεν το ζήτημα της ταυτότητας του χώρου, αλλά πρωτίστως αφορά την πολιτική επιβίωσή του. Δεν συζητάμε τι μορφή θα πάρει αυτό που υπάρχει, αλλά αν θα υπάρχει αυτό που σήμερα εμφανώς φθίνει.
Η απήχηση που είχε η έκκληση των 58, οι συναινέσεις και οι επιθέσεις που δέχτηκε οφείλονται κατ' αρχάς στη ρηματοποίηση του υπαρξιακού προβλήματος του ευρύτερου χώρου. Στην περιγραφή των αρνητικών επιπτώσεων που θα έχει η περιθωριοποίησή του. Κυρίως όμως οφείλεται στη σύνδεση της προσπάθειας αναζωογόνησής του με την έξοδο από την κρίση, με τη βαθμιαία επούλωση του τραύματος του νέου διχασμού και τη μελλοντική εικόνα της Ελλάδας στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Η Τρίτη των ποιητών...

Μάρκος Μέσκος


Βαρυποινίτης



Πόσα κορμιά ανταριάσανε πάνω στην τούρλα του χορού!



Έσπαγε τις λέξεις πέτρες στο νταμάρι να δει

τι έχουν μέσα˙

όνειρα μαύρα ένα αηδόνι λευκό που γέρασε πρόωρα

και μοιρολογούσε τώρα τόση χαμένη αγάπη τόσους

αδικοχαμένους˙



μακάρι στοιχειωμένα τραγούδια

μάταιο μελλοντικό σαβανωμένο θήραμα

κρεμασμένο στον ιστό της αράχνης



-αυτοί καίγονται στη φωτιά τους

και οι φωνές από τον κάτω κόσμο

κραυγάζουν μέρα νύχτα λυσσασμένα.



Μάρκος Μέσκος ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΑΛΑΣ
εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2013

Πίνακας: ​ Κ. Μάλεβιτς "Μαύρο τετράγωνο και κόκκινο τετράγωνο" ​ ​(1915)

Ο Γ. Ψαριανός στον ΑΘΗΝΑ 984

Ο βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Γρηγόρης Ψαριανός, μίλησε στις 14/10 στον «ΑΘΗΝΑ 9.84» και τον Άρη Τόλιο.Μεταξύ άλλων, είπε:
* Για την πρωτοβουλία των 58 για την κεντροαριστερά:

Δημοσιογράφος: Την καχυποψία που αναπτύσσεται απέναντι σε αυτή την κίνηση τη θεωρείτε βάσιμη;

Γ. Ψαριανός: «Δεν με απασχολούν καθόλου οι καχύποπτοι άνθρωποι, οι καχυποψίες, ακόμα και οι ιδεοληψίες ή οι εμμονές ορισμένων. Είναι ένας τεράστιος χώρος ο οποίος πρέπει να εκφραστεί. Είναι ένας χώρος αυτός, ο λεγόμενος της κεντροαριστεράς ή του δημοκρατικού σοσιαλισμού ή των προοδευτικών δυνάμεων... Είναι εξαιρετικά αισιόδοξο μήνυμα. Πρόκειται για μία πρωτοβουλία, που "κυοφορείται" εδώ και καιρό, την οποία πήραν κάποιοι άνθρωποι και ξεκινάει ως μια πρόσκληση σε διάλογο, για να βρεθεί ο κοινός τόπος για την συνεργασία ανθρώπων που θέλουν να μεταρρυθμίσουν προς μια προοδευτική κατεύθυνση και να ορίσουν και το πλαίσιο για τις θεσμικές αλλαγές, τις μεταρρυθμίσεις, τις μεγάλες ανατροπές που πρέπει να γίνουν στο τοπίο της Ελλάδας, μακρυά από νεοφιλελευθερισμούς και "αριστερές ιδεοληψίες"».

Και πρόσθεσε: «Η αριστερά από μόνη της έχει 465 διασπάσεις και αιρέσεις. Φανταστείτε τι γίνεται με την κεντροαριστερά, εφόσον και οι κεντρώες δυνάμεις έχουν πολλές διαφορετικές διαδρομές και επαγγελίες. Εδώ πρέπει να βρεθεί ένας κοινός τόπος... Να κάνουμε μια χωροταξία της νέας Ελλάδας. Σε αυτό μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος σε μια προοδευτική κατεύθυνση. Έπρεπε αυτός ο διάλογος να είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Ίσως τώρα θα έπρεπε ήδη να έχουμε ένα τέτοιο σχήμα συνεργασίας αυτών των δυνάμεων. Όχι απαραίτητα ενιαίο κόμμα, με κάποιον αρχηγό επικεφαλής. Αν προκύψει κάτι τέτοιο, ας γίνει μέσα από διαδικασίες που θα γίνουν.... Για όλους μας είναι μια πολύ θετική πρωτοβουλία την οποία θα δούμε πάρα πολύ ευνοϊκά και θα προσπαθήσουμε να συμμετέχουμε και να συνδιαμορφώσουμε μια νέα συμπόρευση δυνάμεων. Αυτό βέβαια, θα είναι και αντικείμενο του συνεδρίου της Δημοκρατικής Αριστεράς, όπου θα αποφασίσουν και τα όργανα του κόμματος. Θα γίνει συζήτηση και μέσα στη Δημοκρατική Αριστερά».

Δημοσιογράφος: Από συντρόφους σας όμως, μέσα στη Δημοκρατική Αριστερά, ήδη εκφράζεται μια καχυποψία γι' αυτό που γίνεται.

Γ. Ψαριανός: «Δεν θέλω να το σχολιάσω. Καθένας μπορεί να είναι όσο καχύποπτος θέλει. Και μπορεί να κοιτάξει το μικρό του "μαγαζάκι". Είτε είναι δικός μας, είτε δικός σας, είτε των άλλων. Δεν χρειάζονται πολλά μικρά "μαγαζάκια"».

Από το www.athina984.gr/

Η Δυναμική Ελλάδα για την Πρωτοβουλία των 58. Ποια Κεντροαριστερά θέλουμε;

Δόθηκε σήμερα στην δημοσιότητα το κείμενο με τίτλο “Πρόσκληση σε ιδρυτική συνέλευση για μια δημοκρατική προοδευτική παράταξη”. Η Δυναμική Ελλάδα εκτιμά ότι πρόκειται για μια θετική προσπάθεια στην μακρά και επίπονη πορεία σύγκλισης και ανασύνταξης του χώρου της Κεντροαριστεράς και οι βασικές αναφορές και επισημάνσεις του κειμένου μας βρίσκουν σύμφωνους. Όπως προκύπτει από την καταστατική διακήρυξή της, η Δυναμική Ελλάδα ήταν και είναι θετική, τόσο σε προηγούμενες προσπάθειες, όσο και σε όσες, ενδεχόμενα ακολουθήσουν. Από την σκοπιά αυτή, είναι έτοιμη να συμβάλει ενωτικά στην δημιουργία των πολιτικών όρων που θα οδηγήσουν στην σύγκλιση ολόκληρου του χώρου στην βάση συγκεκριμένου πολιτικού προγράμματος.

Η κίνηση των 59 και η δημοκρατική παράταξη ---του Ανδρέα Γιάνναρου

Η κίνηση των 59 αποτελεί το πρώτο τεκμηριωμένο κείμενο για την ανασυγκρότηση των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής και μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας,των προοδευτικών φιλελευθέρων και μετά από καιρό έρχεται να πολιτικοποιήσει την ατζέντα της χώρας. Δεν αποτελεί πρόπλασμα νέου κόμματος, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, αλλά ένα κάλεσμα για συμμετοχή και συνεργασία των δυνάμεων όπου εμφοροούνται από τις ιδέες του προοδευτικού εκσυγχρονισμού και του ευρωπαϊστικού προσανατολισμού. Από το κείμενο συγκρατώ τρεις αιχμές.

1. ότι είναι αναγκαία μια εθνική στρατηγική που θα βασίζεται σε μια εθνική συμφιλίωση και συνεργασία, άρα αναδεικνύει το ζήτημα των πολιτικών συνεργασιών στο επίκεντρο σε μια νέα εποχή όπου η αυτοδυναμία και ο πάλαι ποτέ δικομματισμός αποτελούν παρελθόν.

Η Τρίτη των ποιητών...

Χρίστος Λάσκαρης

ΝΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙΣ ΗΣΥΧΟ


Σταμάτα να έρχεσαι στον τάφο μου.
Λουλούδια πάνω μου δε θέλω.
Και πρόσεξε:
το στήθος σου καθώς σκύβεις
ακουμπά την πλάκα μου.
Μπήκα εδώ να ησυχάσω.

Το ποίημα ανήκει στην συλλογή "ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ", εκδόσεις ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ, 1991, εδώ από την συγκεντρωτική έκδοση ΠΟΙΗΜΑΤΑ, εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Aθήνα 2004

Για τον ποιητή Χρίστο Λάσκαρη [1931-2008] διαβάστε το αφιέρωμα από το καλό περιοδικό ΟΡΟΠΕΔΙΟ [τχ 2ο, Χειμώνας 2006]

πίνακας: Παύλος Σάμιος 1978

ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ

1. Έκκληση - πρόσκληση

Αυτό δεν είναι Διακήρυξη δημιουργίας νέου κόμματος.

Είναι έκκληση και πρόσκληση.

Απευθύνεται στους πολίτες, στα κόμματα, στις συλλογικότητες, στα πολιτικά πρόσωπα, στις συνδικαλιστικές, τις αυτοδιοικητικές και τις πνευματικές δυνάμεις που κινούνται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατικής αριστεράς, του φιλελεύθερου κέντρου, της πολιτικής οικολογίας, του προοδευτικού ευρωπαϊσμού. 

Προσκαλεί όλους να συνεργαστούν για την ανασυγκρότηση του χώρου. Χωρίς αποκλεισμούς. Χωρίς ηγεμονισμούς.

Υπάρχουν στιγμές στην πορεία ενός έθνους που οι ιστορικές πολιτικές παρατάξεις είναι υποχρεωμένες να επαναθεμελιωθούν, να ορίσουν ξανά την παρουσία τους στην πολιτική ζωή του τόπου. Αλλιώς παρακμάζουν και εξαφανίζονται.

Η επαναθεμελίωση δεν γίνεται μόνο με προτάσεις, τεχνοκρατική επάρκεια, στόχους και εργαλεία. Χρειάζεται μια στρατηγική που να προβάλει τους εαυτούς μας στο μέλλον. Σε έναν Κόσμο που μεταβάλλεται, σε έναν χαοτικό καπιταλισμό και μιαν Ευρώπη που αναζητά την προοπτική της.  Χρειάζεται μια εικόνα της Ελλάδας στο μέλλον, βγαλμένη από την ιστορία της, που θα προσανατολίζει και θα συνθέτει όσες κοινωνικές και πνευματικές δυνάμεις κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση.

2. Στην εποχή της εθνικής ανασυγκρότησης

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια τέτοια στιγμή. Η κρίση εξακολουθεί να είναι βαθιά, όμως αλλάζει φάση και χαρακτήρα. Οι οικονομικοί κίνδυνοι παραμένουν, αλλά οι πολιτικοί παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η υπέρβαση της κρίσης έρχονται σε πρώτο πλάνο.

Η εποχή των μνημονίων φαίνεται να φτάνει στο τέλος της. Το τραύμα της εθνικής πόλωσης δεν θα σβήσει εύκολα, θα χρειαστεί μάλιστα πολύ κουράγιο και συμφιλιωτική επιμονή απ’ όλες τις πλευρές για να ξεπεραστεί. Όμως, η πολιτική δραστηριότητα δεν θα περιορίζεται στην αντίθεση μνημόνιο-αντιμνημόνιο.

Μετά από μια καταστροφή, η Ελλάδα ξαναποκτά τη δυνατότητα και τα μέσα να σχεδιάσει το μέλλον της. Να ορίσει ρεαλιστικά τη μελλοντική θέση που θέλει να καταλάβει στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και να κινηθεί δυναμικά για να την κατακτήσει. Η Εθνική Ανασυγκρότηση είναι το ζητούμενο της νέας φάσης στην οποία έχουμε ήδη μπει. Και είναι ένα πρόβλημα πολιτικό, παραγωγικό και πολιτισμικό.

3. Ποιά ανάπτυξη θέλουμε; Δικαιούμαστε να αποφασίσουμε

Μετά έξι χρόνια συνεχούς ύφεσης οι πολίτες με το δίκιο τους ελπίζουν και ζητούν να δουν την απαρχή της ανάκαμψης, να βεβαιωθούν ότι ξεκολλάμε από τον πάτο. Η κρίση όμως μας έμαθε με τραγικό τρόπο ότι οι άμεσες οικονομικές προσδοκίες εξαρτώνται από κεντρικότερες στρατηγικές επιλογές.

Τι ανάπτυξη θα έχουμε την προσεχή δεκαετία;

Θα είναι μια ανάπτυξη ρηχή, ασθενική; Θα βασίζεται  στη φτηνή εργατική δύναμη, στην άγρια ανασφάλεια και στην κυνική αποδοχή των μεγάλων ανισοτήτων; Θα αδιαφορεί για τις υποδομές και θα περιφρονεί το περιβάλλον; Θα είναι η επανάληψη ενός κρατισμού και μιας προσοδοθηρίας για φτωχούς;

Ή θα σταθούμε ικανοί να αλλάξουμε ριζικά το κράτος και το παραγωγικό μοντέλο ώστε η Ελλάδα να πετύχει μια δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη που θα δώσει πολλές και καλές θέσεις εργασίας; Που θα δώσει ευκαιρίες για όλους χωρίς μεσάζοντες, παρέες και τον ραγιαδισμό του ρουσφετιού; Που θα αναβαθμίσει το κράτος δικαίου και θα αναδιοργανώσει εκ βάθρων τη δημόσια διοίκηση; Και αν το πετύχουμε, ποιος θα διαχειριστεί την κατανομή των πόρων ώστε να ενισχύεται σταθερά η κοινωνική συνοχή και η κοινωνική δικαιοσύνη; Το πολιτικό σύστημα με βάση παλαιές εξαρτήσεις και νέες υποσχέσεις; Ή μια κοινωνική συμφωνία των πολιτών που θα στηρίζει τους πραγματικά αδύναμους και όχι μόνον εκείνους που έχουν πιο δυνατή φωνή;

Η αλλαγή του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου απαιτεί τη μέγιστη διανοητική και συναισθηματική προσπάθεια σε συνδυασμό με την τεχνοκρατική και διοικητική γνώση. Πρωτίστως όμως χρειάζεται να γίνει έργο και κτήμα ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων, στις οποίες θα έχουν κεντρικό ρόλο η μισθωτή εργασία του ιδιωτικού τομέα ώστε να ενισχυθεί ξανά η διαπραγματευτική της δύναμη. Τα δικαιώματα των σημερινών παιδιών αφού αυτά προπάντων θα βιώσουν τις ωδίνες της ανασυγκρότησης. Η εξωστρεφής και καινοτόμος επιχειρηματικότητα. Η νέα προηγμένη αγροτική παραγωγή. Ο δημόσιος υπάλληλος που θέλει να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια της εργασίας του μέσα από τη ριζική μεταρρύθμιση του κράτους. Η μεσαία τάξη που θα θελήσει να ανασυνταχθεί σεβόμενη τις υποχρεώσεις προς την κοινωνία, δηλαδή πληρώνοντας τους φόρους που της αναλογούν. Η ανασύσταση του κράτους πρόνοιας ως συμμαχία των λαϊκών και των μεσαίων στρωμάτων, έτσι ώστε να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες που γέννησαν η ανεργία, η περιθωριοποίηση  και η ανασφάλεια. Η καθιέρωση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

4.  Χωρίς ντροπή γι αυτό που είμαστε

Η κρίση μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα εθνική αυτογνωσία και σε μια νέα πατριωτική υπερηφάνεια. Χωρίς την κομπλεξική εθνικιστική αλαζονεία γι’ αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε ενώ δεν είμαστε. Χωρίς ντροπή γι αυτό που είμαστε.

Στην κρίση οι Έλληνες δεν είναι ούτε αμαρτωλοί ούτε θύματα. Είναι υπεύθυνοι και άτυχοι. Υπεύθυνοι για τις εθνικές ολιγωρίες, άτυχοι γιατί στη δύσκολη στιγμή βρήκαν απέναντι τους μια Ευρωπαϊκή Ένωση αιφνιδιασμένη, μυωπική, συντηρητική, διαιρεμένη και αναδιπλωμένη στους εθνικισμούς της.

Την ίδια όμως στιγμή, οι Έλληνες κράτησαν όρθιο το φρόνημα του πολίτη, αντέχοντας μέχρι σήμερα τις ασφυκτικές πιέσεις από πολλά μέτωπα. Από την ίδια την κρίση, τα λάθη της συνταγής που δόθηκε για τη θεραπεία, την κοινωνική περιθωριοποίηση, την ευρωπαϊκή αμφισημία, την επιθετικότητα των διεθνών κερδοσκόπων, τους διάσημους «προφήτες» της καταστροφής μας. Από τα λάθη και τη μετριότητα των κυβερνητικών χειρισμών, την ιδιοτελή ολιγωρία του πολιτικού συστήματος, τη διχαστική ατμόσφαιρα, τους δεξιούς και αριστερούς κήρυκες μιας νέας αλλά εξίσου απεχθούς εθνικοφροσύνης που αμφισβητούσε την ελληνικότητα του αντίπαλου. Από την ακραία δημαγωγική στάση των ποικίλων αντιπολιτεύσεων, τη χυδαία λαϊκιστική δημοσιογραφία, τον κυνισμό και την λοιδορία των διεθνών ΜΜΕ, τους συνωμοσιολόγους και τους ψευδολόγους που μοίραζαν φρούδες ελπίδες και μαγικές λύσεις.

Είμαστε ως λαός ανθεκτικοί και θυμωμένοι, θυμωμένοι  και στοχαστικοί, στοχαστικοί και όχι ηττημένοι. Μέσα στο καμίνι της κρίσης, μπορεί να κατακτηθεί μια νέα εθνική αυτογνωσία, να χτιστεί και πάλι ένα αίσθημα λαϊκής υπερηφάνειας, που η σεμνότητά της θα την απομακρύνει από τον λαϊκισμό και η πατριωτική της ρίζα από τον εθνικισμό. Για να βγει η Ελλάδα από τη θέση του κράτους-παρία, να επανακτήσει τη διεθνή της αξιοπρέπεια και να διεκδικήσει ρόλο στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ενοποίησης που θα επιταχυνθούν. Για μια Ενωμένη Ευρώπη που δεν θα είναι, γιατί δεν μπορεί πια να είναι, πολιτικό σχέδιο των ελίτ, αφού η κρίση πολιτικοποίησε στο έπακρο τη διαδικασία ενοποίησης. Για έναν ευρωπαϊσμό, όχι μόνο προοδευτικό αλλά και λαϊκό. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να περιορίσουμε στην αρχή και να αντιστρέψουμε αργότερα τον διαχεόμενο ευρωσκεπτικισμό.

5. Ούτε δεξιά ούτε νεοκομμουνιστική αριστερά

Αυτός είναι ο νέος ρόλος της ιστορικής παράταξης της σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατικής αριστεράς, του φιλελεύθερου κέντρου, όλου του κεντροαριστερού χώρου: Εθνική Ανασυγκρότηση - αλλαγή του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου – νέα συμπόρευση της εθνικής αυτογνωσίας με τον προοδευτικό λαϊκό ευρωπαϊσμό.

Όρος για την εκπλήρωσή του είναι η σύγκλιση και η συνεργασία όλων εκείνων των συλλογικών μορφών και των πολιτών που δεν αναγνωρίζονται ούτε στη δεξιά ούτε στη νεοκομμουνιστική-εθνολαϊκιστική αριστερά.

Η σύγκλιση πρέπει να γίνει με τρόπο που να διασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα από την οποία πρωτίστως πλέον εξαρτάται η ανάκαμψη της οικονομίας, η διασφάλιση του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας και η ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων.

Η συγκρότηση της νέας προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης θα συμβάλλει στη σταθερότητα και την πολιτική ανανέωση. Η κατάρρευση του μεταπολιτευτικού κομματικού συστήματος έχει οδηγήσει σε ένα ασταθές ακόμα κομματικό σκηνικό, με ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Ο μικρός δικομματισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ είναι πολιτικά στείρος, προγραμματικά οπισθοδρομικός και ιδεολογικά συντηρητικός. Εγκλωβίζει, δεν απελευθερώνει τις δυνάμεις της χώρας, δεν οδηγεί σε βιώσιμη ανάπτυξη. Η τερατογένεση της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής εξελίχτηκε σε σαράκι της δημοκρατίας. Η αποτρόπαιη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι έκρουσε τον κώδωνα ενός κινδύνου που ήταν εδώ και καιρό προφανής. Η άμυνα της Πολιτείας έναντι της εγκληματικής οργάνωσης είναι  επιβεβλημένη.

Η ισχυροποίηση της ευρύτερης κεντροαριστερής παράταξης θα αποσυμπιέσει τη σημερινή αίσθηση της εμφύλιας αντιπαράθεσης. Θα συμβάλει στην αποκατάσταση μιας ελάχιστης εθνικής συναίνεσης ώστε ο πολιτικός αντίπαλος να μην γίνει πάλι εσωτερικός εχθρός. Θα επαναφέρει την πολιτική και κοινωνική δυναμική στον αστερισμό της δημοκρατίας και του πλουραλισμού. Θα συνδέσει την εθνική ανασυγκρότηση με ένα προοδευτικό και ρεαλιστικό πρόγραμμα αλλαγών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Θα ενισχύσει τις φιλελεύθερες εκσυγχρονιστικές φωνές στη ΝΔ και τις δημοκρατικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις στον ΣΥΡΙΖΑ.

Η κοινωνία αρχίζει να αισθάνεται το κενό. Γι’ αυτό υπάρχει μια ρητή αλλά και μια σιωπηλή ζήτηση των πολιτών για κάτι καινούργιο στον ευρύτερο δημοκρατικό προοδευτικό χώρο. Γι’ αυτό δημιουργείται η κοινή συνείδηση ότι κάτι μπορεί να γίνει τώρα, σύντομα.

6. Πρόσκληση για Ιδρυτική Συνέλευση

Με αυτή την αγωνία απευθύνουμε έκκληση στις δυνάμεις της ευρύτερης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, στο ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τις δυνάμεις της οικολογίας, της αυτοδιοίκησης, τις πολιτικές και κοινωνικές  συλλογικότητες και  προσωπικότητες, να συνεργαστούν για την ανασυγκρότηση του χώρου.

Η ανασυγκρότηση δεν θα είναι μόνο οργανωτική, αλλά βαθιά πολιτική. Θα είναι αυτοκριτική για την ως τώρα πορεία, προγραμματική για το μέλλον, και κυρίως θα στοχεύσει στην ανάδειξη νέων ανθρώπων που θα ανανεώσουν την πολιτική ηγεσία της παράταξης και της χώρας.

Προτείνουμε τη δημιουργία ενός κοινού πολιτικού φορέα που θα συστεγάσει όλους, χωρίς να απαιτήσει τη διάλυση των υπαρχόντων κομμάτων και συλλογικοτήτων. Ο φορέας μπορεί να συσταθεί τους προσεχείς μήνες μέσα από μια Ιδρυτική Συνέλευση, με συμφωνημένες διαδικασίες και να εξελιχθεί στο κέντρο των κοινών επεξεργασιών για το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, με προτεραιότητα στο πρόγραμμα για τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις κινήσεις που κάνουν ξεχωριστά το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, θεωρώντας όμως ότι αυτές πρέπει να συγκλίνουν και να συναντηθούν στο άμεσο μέλλον. Η κοινή αναφορά στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, η ανταπόκριση στο ενωτικό τους κάλεσμα, διευκολύνει τη διαδικασία.

Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία των «5 Δημάρχων» και άλλων αυτοδιοικητικών φορέων του ίδιου χώρου, που δείχνουν ένα δρόμο συνεργασίας στη βάση αξιών που συμμεριζόμαστε.

Δεν είναι δικιά μας δουλειά να προκαταλάβουμε τους τρόπους και τις διαδικασίες της ανασυγκρότησης. Υπάρχουν πολλές διεθνείς και ελληνικές εμπειρίες και υπάρχουν πολλοί που τις ξέρουν καλύτερα από εμάς. Το μόνο που θέλουμε είναι να καλέσουμε τους ενδιαφερόμενους επιτέλους να προχωρήσουν. Προτάσσοντας την κοινή μοίρα, όχι την ιδιοτέλεια. Αναλαμβάνοντας  αποφασιστικά την ευθύνη, όχι απαριθμώντας τις δυσκολίες του εγχειρήματος.

Και υπογράφουμε την πρόσκληση αυτή, πολίτες με διαφορετικές εμπειρίες και αφετηρίες αλλά με κοινές αγωνίες, με μόνο το  δικαίωμα που μας δίνει η πολύχρονη παρουσία και έγνοια μας για αυτόν τον ευρύτερο πολιτικό χώρο και αυτόν τον τόπο.

Ακολουθούν οι υπογραφές με αλφαβητική σειρά

1		Αγανίδης Πασχάλης, οικονομολόγος
2		Αγριαντώνη Χριστίνα, καθηγήτρια πανεπιστημίου Θεσσαλίας
3		Αλιβιζάτος Νίκος, καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών
4		Αντωνίου Γιάννης, εκπαιδευτικός
5		Ασημακόπουλος Δημήτρης,επιχειρηματίας, τ.πρόεδρος ΓΣΕΒΕ
6		Αυγερινός Παρασκευάς
7		Βαμβακάς Βασίλης, λέκτορας ΑΠΘ
8		Βασιλάκη Μαρία, καθηγήτρια πανεπιστημίου Θεσσαλίας
9		Βερνίκος Γιώργος, επιχειρηματίας
10		Βλαχάκης Ηλίας, επιχειρηματίας, γ.γ. ΕΣΕΕ
11		Βούλγαρης Γιάννης, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
12		Γεωργάτος Γεράσιμος, εκπαιδευτικός
13		Γκορίτσας Σωτήρης, κινηματογραφιστής
14		Γκουρτσογιάννη Μελίττα, αρχιτέκτονας
15		Γραβάνης Αχιλλέας, καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης
16		Γραμματικάκης Γιώργος, ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης
17		Δέλκος Κώστας, ηλεκτρολόγος μηχανικός
18		Δερβένης Χρήστος, γιατρός
19		Δοξιάδης Αρίστος, οικονομολόγος
20		Δρέττα Αθηνά,οδοντογιατρός
21		Ευθυμιόπουλος Ηλίας, περιβαλλοντολόγος
22		Θεοδωρόπουλος Κώστας,κίνημα τυφλών
23		Καλογήρου Γιάννης, καθηγητής Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου
24		Καλοκαιρινός Αλέξης, καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης
25		Καούνης Γιάννης, δικηγόρος
26		Καρακωστάκη Χαριτίνη, κοινωνιολόγος
27		Καστανάς Λεωνίδας, εκπαιδευτικός, μπλόγκερ
28		Καστρινάκη Αγγέλα, πεζογράφος, καθηγήτρια πανεπιστημίου Κρήτης
29		Κουρουζίδης Σάκης, δρ. σεισμολόγος
30		Λιβαδάς Σταύρος, μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος
31		Μάρκαρης Πέτρος, συγγραφέας
32		Ματσαγγάνης Μάνος, καθηγητής οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών
33		Μεϊμάρογλου Γιάννης, εκδότης του περιοδικού «Μεταρρύθμιση»
34		Μήτρου Λίλιαν, καθηγήτρια πανεπιστημίου Αιγαίου
35		Μουζέλης Νίκος, ομότιμος καθηγητής London School of Economics
36		Μπέζος Γιάννης, ηθοποιός
37		Μπένος Σταύρος, πρόεδρος σωματείου ΔΙΑΖΩΜΑ
38		Μπίστης Νίκος, δικηγόρος
39		Παγουλάτος Γιώργος, καθηγητής οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών
40		Παναγιωτόπουλος Παναγής,καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών
41		Πανταζόπουλος Ανδρέας, επ.καθηγητής ΑΠΘ
42		Παπαδάκη Ελίζα, οικονομική αναλύτρια
43		Παπαδημητρίου - Τσάτσου Άννα,
44		Παππάς Φίλιππος, δρ. φιλολογίας, μπλόγκερ
45		Παυλίδου Νιόβη, καθηγήτρια ΑΠΘ
46		Πολίτης Αλέξης, ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης
47		Πορτοκάλογλου Νίκος, μουσικός
48		Ράπτης Νίκος,εκπαιδευτικός, μπλόγκερ
49		Ρεσβάνης Κώστας, δημοσιογράφος
50		Ροζάκης Χρήστος, ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών
51		Σαββάκης Μπάμπης,καθηγητής,πρόεδρος του ερευνητικού Κέντρου Φλεμινγκ
52		Σκάλκος Δημήτρης, πολιτικός επιστήμονας - διεθνολόγος
53		Σαμαντάς Τέλης, κριτικός κινηματογράφου
54		Τριανταφύλλου Σώτη, συγγραφέας
55		Τσικαρδάνη Δώρα, δικηγόρος
56		Χατζημπίρος Κίμων, καθηγητής Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου
57		Χειμωνάς θανάσης, συγγραφέας
58		Χριστοδουλάκης Νίκος, καθηγητής οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών

Η Τρίτη των ποιητών...

Η ΚΛΟΠΗ

του Ανέστη Ευαγγέλου

Οι φίλοι μου δεν ξέρουν τι τους σκαρώνω κάθε βράδυ.

Έχω ένα εργαστήρι σε μέρος που δεν το βάζει ο νους σου. Όταν λοιπόν, τις νύχτες, γυρνώντας από τη δουλειά, την ταβέρνα, ή το καφενείο, ή μετά από τη φαρμακερή γεύση του έρωτα, μαζεύονται ένας ένας στη γωνία τους και σε έρημα κρεβάτια, με σιωπηλά δάκρυα, ήσυχοι πια, αφήνονται να κλάψουν, εγώ συλλέγω αθόρυβα τα δάκρυα με άκρα προσοχή, ανοίγω το στήθος μου στο σκοτάδι και, στοργικά, σε κρύπτες που μονάχα εγώ τις ξέρω, τ` απιθώνω.

Το πρωί, όταν ανύποπτοι οι φίλοι ξανακινούν για τις δουλειές τους, τους σταματώ στο δρόμο, ζητώ συγγνώμη για τη νυχτερινή κλοπή, και χαμογελώντας τους επιστρέφω τα δάκρυα τους, αστραφτερά, με πολλές γωνίες, σκληρά διαμάντια.


Ο Ανέστης Ευαγγέλου [φιλολογικό ψευδώνυμο του Ανέστη Παπαδόπουλου] γεννήθηκε και έζησε στη Θεσσαλονίκη [1937-1994]. Εμφανίστηκε στα γράμματα με το ποίημα Προετοιμασία και ώρες αναμονής πριν από το μακρύ ταξίδι, στο περιοδικό "Το Περιοδικό μας" τ.6, Δεκέμβριος 1958. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες.

Η επιλογή έγινε από τη συγκεντρωτική έκδοση "Τα ποιήματα 1956-1993" , εκδόσεις καπάνι.

τίτλος: Οδός Δωδεκανήσου του Θεσσαλονικιού εικαστικού Λουκά Βενετούλια

Η κύηση της Κεντροαριστεράς ---του Ιωακείμ Γρυσπολάκη

Αφορμή για τη σημερινή παρέμβαση αποτελεί η απόφαση της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ, η οποία - μεταξύ πολύ σωστών θέσεων - μας λέει ότι όσοι συμφωνούν με τη σημερινή κυβερνητική πολιτική δεν θα έχουν θέση στο νέο σχήμα.
 Η έπαρση της θέσης αυτής είναι δυσανάλογα μεγάλη με το μέγεθος του διατυπώσαντος αυτήν. Προ ημερών διαβάσαμε τη θέση του Γιάννη Πανούση, ο οποίος περίπου έλεγε ότι ο νέος πόλος δεν χρειάζεται πολιτικούς σαν τον Κ. Σημίτη και άλλους, αλλά η ΔΗΜΑΡ είναι αρκετή για να αποτελέσει τον πυρήνα, πέριξ του οποίου θα περιστραφούν όσοι θέλουν. Θα επαναλάβω κάτι που συνηθίζω να λέω σε φίλους μου: δυστυχώς, η Αριστερά είναι ικανή να διασπάσει και το νετρόνιο.
Επίσης, πληροφορούμαστε, τον τελευταίο καιρό, ότι μια ομάδα πανεπιστημιακών ετοιμάζει διακήρυξη για τη δημιουργία του πόλου της Κεντροαριστεράς, ενώ η ΔΗΜΑΡ προσπαθεί να αποτρέψει τους πέντε δημάρχους να προσυπογράψουν. Πιστεύω πως όλες οι προσπάθειες χειραφέτησης των πρωτοβουλιών ίδρυσης της Κεντροαριστεράς είναι επιζήμιες και θυμίζουν τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια.

Η Τρίτη των ποιητών...

Πάνος Κ. Θασίτης

Ο ΣΟΒΑΣ

Σώριασαν τα χαρτιά

επάνω στα χαρτιά

λόγια και λόγια

στα λόγια`

τις παλιές σκεπάσαν

με καινούργιες μάσκες

με άλλον ασβέστη

τον ασβέστη.



Είπαν φωλιές

τους τάφους των πουλιών,

ψηλά σκορπίσαν τα φτερά τους

κ` είπαν – φωνάζαν – πως είναι

πουλιά

οι άδειοι ίσκιοι.



Μόνο τ` αγάλματα

μείναν αγάλματα

δείχνουν ποιοι είμαστε

μας παίρνουν, αμίλητοι άγγελοι,

τις νύχτες στα φτερά τους.


Πάνος Κ. Θασίτης ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1946-1979 εκδόσεις παρατηρητής, 1990

πίνακας του Γιάννη Γαϊτη